Een dakkapel aan de achterkant: vaak vergunningvrij

De achterkant is de meest gekozen plek voor een dakkapel, en dat heeft een reden. Hij is uit het zicht van de straat, de gemeente stelt er minder eisen aan en de regels zijn landelijk geregeld. Zijn de maten goed, dan is voor het ruimtelijke deel geen omgevingsvergunning nodig.

Hieronder lees je de voorwaarden zoals iplo.nl ze beschrijft (artikel 2.29, onder b, van het Besluit bouwwerken leefomgeving), en hoe je ze met een meetlint op je eigen dak kunt toetsen.

De vijf voorwaarden

Alle vijf moeten gelden. Eén: de dakkapel heeft een plat dak. Twee: de hoogte, gemeten vanaf de voet van de dakkapel, is niet meer dan 1,75 meter. Drie: de onderzijde ligt meer dan 0,5 meter en minder dan 1 meter boven de dakvoet. Vier: de bovenzijde ligt meer dan 0,5 meter onder de nok. Vijf: de zijkanten liggen meer dan 0,5 meter van de zijkanten van het dakvlak.

Deze regels gaan vóór op lokale regels in het omgevingsplan. Een gemeente kan ze dus niet strenger maken voor deze situatie.

Zo meet je het zelf na

De dakvoet is de onderkant van het dakvlak, waar de goot zit. Meet vanaf daar langs het dak omhoog tot waar de onderkant van de dakkapel moet komen: dat moet tussen 0,5 en 1 meter zijn. Meet daarna vanaf de bovenkant van de geplande kapel naar de nok: er moet meer dan 0,5 meter overblijven.

De breedte volgt uit de zijkanten: van de breedte van het dakvlak gaat aan beide kanten minimaal 0,5 meter af. Een dakvlak van 5,5 meter breed geeft dus ruimte voor een kapel van maximaal iets minder dan 4,5 meter.

Wanneer de achterkant toch telt als voorkant

Niet elk achterdakvlak is ook echt de achterkant. Kijkt het dakvlak uit op openbaar toegankelijk gebied, zoals een pad, een park, een kade of een waterkant, dan gelden voor dat dakvlak andere regels. In Zuid-Holland, met veel water en veel achterpaden tussen rijen woningen, komt dat vaker voor dan je denkt.

Het Omgevingsloket laat dit zien in de Vergunningcheck. Ook bij een rijksmonument of in een rijksbeschermd stads- of dorpsgezicht gelden aparte regels, zie dakkapel bij een monument.

Bouwtechnisch en burenrecht

Het bouwtechnische deel is altijd vergunningvrij (art. 2.27, lid 2, onder a Bbl), maar de dakkapel moet wel voldoen aan de eisen van het Bbl, zoals voor isolatie, ventilatie en daglicht. Het vakbedrijf neemt dat mee. Lees ventilatie en daglicht.

Het Burgerlijk Wetboek kent een eigen regel: binnen 2 meter van de erfgrens zijn vensters die uitzicht geven op het erf van de buren niet toegestaan, tenzij met vaste, niet-doorkijkbare ramen. Zie dakkapel en je buren.

Een meetlijst in vijf stappen

Eén: meet de breedte van het dakvlak. Twee: trek er 1 meter van af voor de maximale breedte. Drie: meet vanaf de goot langs het dak omhoog tot de plek van de onderkant, die tussen 0,5 en 1 meter moet liggen. Vier: meet vanaf de geplande bovenkant naar de nok, meer dan 0,5 meter. Vijf: controleer dat de hoogte van de kapel zelf niet boven 1,75 meter komt.

Noteer de maten en geef ze door aan het vakbedrijf. Dat kan ze nameten en op de tekening zetten, zodat je schriftelijk hebt dat de dakkapel binnen de regels past.

Wat je daarna doet

Heb je de maten gecontroleerd en past alles, dan hoeft er voor het ruimtelijke deel geen vergunning te worden aangevraagd. Laat het vakbedrijf de maten bevestigen in de offerte en vraag om een tekening, zodat je kunt aantonen dat de dakkapel binnen de regels valt als de gemeente ernaar vraagt.

Is er een afwijking, bijvoorbeeld een kapel die 1,90 meter hoog wordt, dan is er wel een vergunning nodig. Een vakbedrijf dat het dak heeft bekeken, kan dat meteen zeggen.

• Vijf maten, alle vijf moeten kloppen
• Landelijke regel gaat voor op lokale regels
• Meet zelf na met een meetlint
• Pad of water achter? Dan andere regels